Świątynia

Architektura i wnętrze

 

Kształt i wyposażenie naszego kościoła jest efektem głębokiego pragnienia, żeby zachować sugestie przemian Soboru Watykańskiego II, które konsekwentnie prowadzą do uczynienia sprawowanych nabożeństw zgromadzeniami liturgicznymi wspólnoty Kościoła.

Budynek jest kwadratem o boku długości 24 m. Większy nie zmieściłby się na posiadanym przez nas placu. Projektując bryłę należało wybrać kształt najbardziej „pasujący” do granic wyznaczonej przez władze w 1981 r. działki. Twórcy założyli, że nie powinna to być jednak konstrukcja długa i wąska.

 

Zgromadzenie liturgiczne ma umożliwić każdemu uczestnikowi liturgii bliski kontakt z ołtarzem, a kapłanowi dać możliwość ogarnięcia wzrokiem wszystkich obecnych. W kościele nie ma filarów i zakamarków pozwalających „ukryć się”, dlatego prezbiterium ma ołtarz wysunięty możliwiej najdalej w kierunku centrum kościoła.  Krzesła umożliwiają spędzenie dłuższego czasu w wygodnej pozycji.

 

Kruchta, ograniczona szklanymi ścianami i odpowiednimi drzwiami umożliwia otwieranie bezpieczne Domu Bożego, bez obawy przed kradzieżą.

 

Tabernaculum jest tak usytuowane, aby z każdego miejsca kościoła było widoczne. Jego usytuowanie umożliwia odbywanie adoracji również będąc w kruchcie.

 

Krzyż umieszczony centralnie nad ołtarzem ma za zadanie koncentrować uwagę i przypominać drogę Zbawienia, jako daru Jezusa Chrystusa. W prezbiterium jest wyrażona potrójny charakter obecności Chrystusa:

– w osobie przewodniczącego liturgii;

– w rzeczywistości przepowiadanego Słowo (ołtarz Słowa);

– w sprawowanej Eucharystii. Kształt ołtarza nawiązuje formą do kształtu łodzi, a zarazem do formy stołu wieczernika wokół którego trwali zgromadzeni apostołowie, szczególnie jest to widoczne podczas eucharystii  sprawowanej przez wielu koncelebransów.

 

Obraz Zwiastowania ukazuje początek historii zbawienia i wspaniałość postawy Maryi - posłusznej i odważnej Służebnicy Pańskiej.

 

Obraz chrztu Chrystusa będzie trwale związany z chrzcielnicą, która ma zostać zbudowana w jego pobliżu.

 

Tajemnica Miłosierdzia Bożego (w pobliżu konfesjonałów) jest ukazaniem łaski spływającego bożego Miłosierdzia, w szczególności objawionego w Sakramencie Pokuty.

 

Okno witrażowe ma rzucić światło na potęgę i wartość Zmartwychwstania Jezusa, który nas, zjednoczonych we wspólnocie wiary, podnosi do nieba.

 

Witraże w kaplicy  przedstawiają postacie wielkich Polaków XX wieku:

Bł. Ojciec Święty Jan Paweł II, kard. Stefan Wyszyński, św. Siostra Faustyna, św. brat Albert, św. Maksymilian Maria Kolbe.

 

 FOT. KRZYSZTOF SŁOMKA / AT WORK